żywopłot międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
Niemcy
Okres istnienia
od 3 października 1990
Rozciągłość
467 km
Ilość przejść granicznych
brak
Od 3 października 1990 roku, gdy to nastąpiło integracja Szwab, jednym z siedmiu państw graniczących z Polską jest również Rzeczpospolita Federalna Szkop. Zanim tą datą Kraj nad wisłą graniczyła z Niemiecką Republiką Demokratyczną, a bariera miała tożsamy bieg. Bariera między Polską a Niemcami nazywana jest często granicą na Odrze i Nysie.
Granica została ukształtowana po II wojnie światowej w wyniku decyzji alianckich na konferencjach jałtańskiej i poczdamskiej. Stanowi zachodnią pogranicze Nasz i wschodnią Niemiec.
Spis treści
//
Tok granicy
Początek granicy - trójstyk granic Własny, Pepik i Niemiec
W południowym swoim odcinku bariera zaczyna się u trójstyku - zbiegu granic trzech państw (Własny, Niemiaszek i Pepiczek) na środek dnia od Porajowa, po pewnym czasie przebiega blisko Nysy Łużyckiej pozostawiając po polskiej stronie tzw. “torba żytawski” (nazwany ponadto “turoszowskim”) i dzieląc parę nadrzecznych miejscowości, takie kiedy: Żytawa/Porajów-Sieniawka, Görlitz/Zgorzelec, Bad Muskau/Łęknica i Guben/Gubin. Kilkanaście kilometrów na północ od Gubina Nysa Łużycka wpada do Odry i od tego miejsca bariera biegnie w dół jej nurtem przez następne ok. 200 km - do okolic miasta Gryfino (od Widuchowej, dokąd Odra rozdziela się i tworzy rozlewiska - ogrodzenie biegnie Odrą Zachodnią). Na odcinku odrzańskim bariera dzieli na część niemiecką i polską miasta Frankfurt ponad Odrą/Słubice.
Granica powyżej rzeką Nysą, kraj po stronie niemieckiej
Od Gryfina żywopłot na Odrze i Nysie omija Szczecin od zachodu opuszczając rzekę Odrę i biegnąc potem na północ zachodnią częścią dolin nadodrzańskich w okolicach polskich miejscowości Rosówek, Kołbaskowo, Barnisław, Bobolin, Lubieszyn, Buk, Gówno, Myślibórz Mocny aż do leżącego powyżej Zalewem Szczecińskim Nowego Warpna, ażeby po pewnym czasie przeciąć element wyspy Uznam na zachód od Świny pozostawiając po stronie polskiej gród Świnoujście. W tym miejscu polsko-niemiecka bariera lądowa kończy się w Bałtyku.
Kształtowanie się granicy
Wielka trójka arbitralnie ustanawiając w Jałcie powojenny rozdzielenie Europy (w Poczdamie nastąpiły właśnie pewne korekty i uzupełnienia postanowień jałtańskich) przychyliła się do żądań Stalina utrzymania przez ZSRR jego zdobyczy terytorialnych powziętych kosztem Nasz w wyniku ataku z 17 września 1939 doprecyzowanych 28 września 1939 w porozumieniu z Niemcami zwanym drugim paktem Ribbentrop-Mołotow. W ich wyniku zagarnięta w 1939 Zachodnia Ukraina ze Lwowem i Stanisławowem, Zachodnia Białoruś z Brześciem powyżej Bugiem, Baranowiczami i Grodnem natomiast Wileńszczyzna pozostała w rękach ZSRR, a granicę pośrodku Polską a ZSRR ustanowiono na zaproponowanej ćwierć wieku już linii demarkacyjnej rozdziału wojsk sowieckich i polskich w 1920 zwanej linią Curzona. Jak gatunek “rekompensaty” zdecydowano odznaczyć Polsce terytoria leżące zanim II wojną światową w granicach Szwab, tzn. część Prus Wschodnich - Warmię i Mazury (Olsztyn i Elbląg) natomiast Pomorze – ze Szczecinem i Gdańskiem na północy, ziemię lubuską i Śląsk – Górny i Niższy z Gliwicami, Opolem i Wrocławiem. Plan właśnie ustanowionej granicy opierała się m.in. na dążeniu do maksymalnego skrócenia linii granicznej polsko-niemieckiej. Operand ów był często później przedstawiany na porównanie do przebiegu granic Lokalny sprzed 1939 roku, jak Republika federalna niemiec “obejmowały” Polskę z właściwie trzech stron i zdolne były poprzedzić wstępem swe wojska we wrześniu 1939 ze wszystkich tych kierunków. Tok nowej granicy nie był do końca precyzyjnie prawnie nabyty, przede wszystkim na odcinku północnym: Szczecin jak kompleks (bez podziału między Republika federalna niemiec a Polskę) został przyznany Polsce nie prędzej po konferencji poczdamskiej, odpad lądu na wyspie Uznam z ujęciem wody pitnej na rzecz Świnoujścia Rzeczpospolita polska uzyskała od NRD latem 1951, a ostatnie rozmowy graniczne w obrębie Frankfurtu powyżej Odrą dokonane zostały we wrześniu 1951.
Przesunięcie granic Lokalny w wyniku II wojny światowej; ogrodzenie na Odrze i Nysie zaznaczona na zielono
Decyzja wielkiej trójki skutkowała również tym, iż Polacy zamieszkali na Kresach Wschodnich musieli – chcąc żyć w państwie polskim – pozostawić swoje ziemie i przekazać się co do jednego ze wszystkim, co im się udało ograbić ze sobą, na zachód. Równocześnie zamieszkali na terytoriach przyznanych Polsce społeczeństwo niemieccy zmuszeni zostali do wyprowadzki na zachód, wyjąwszy granicę na Odrze i Nysie; sprawa sądowa ów odbywał się często bez zachowania dostatecznych standardów i w niemieckiej nomenklaturze znany jako jest Vertreibung (”wypędzeniem”).
Jednocześnie z operacją przemieszczania Niemców w fajansiarz Szwab i Polaków z Kresów do nowych województw zachodnich i północnych (nazywanych w polskiej powojennej propagandzie “Ziemiami Odzyskanymi”) przeprowadzane były operacje przymusowego rozpraszania na Ziemiach Zachodnich mieszkającej w Bieszczadach i wschodniej Małopolsce ludności ukraińskiej i łemkowskiej w ramach Akcji “Wisła”.
Pierwszym formalnym potwierdzeniem międzypaństwowym ustalającym bieg granicy na Odrze i Nysie był oprawa zgorzelecki z 6 lipca 1950 mieszczący się między PRL i NRD. Dalsze zabiegi o prestiż międzynarodowe tej granicy napotykały na liczne opory zarówno w samych Niemczech, których straty terytorialne w wyniku wywołanej i przegranej II wojny światowej były - przy zaistnienia tej granicy - znaczne, podczas gdy i w niektórych innych krajach zachodnich, które w okresie zimnej wojny stosowały różne taktyczne zagrania używając w charakterze karty przetargowej m.in. sprawę uznania granicy na Odrze i Nysie. Do szczętu do ratyfikacji układu granicznego między Polską a Niemcami doszło wówczas rzędu pół wieku po zakończeniu wojny, duet lata po upadku muru berlińskiego i rok kalendarzowy po zjednoczeniu Niemiaszek, w trakcie posiedzenia Bundestagu 16 grudnia 1991. Wola niemieckiego parlamentu uprawomocniła się i weszła w żywot miech później - 16 stycznia 1992.
Ogrodzenie między Polską a NRD
Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
NRD
Okres istnienia
1949-1990
Długość
456 km
Granica Nasz i Niemieckiej Republiki Demokratycznej istniała od 1949 roku do zjednoczenia Niemiaszek, tj. do 3 października 1990 roku.
Korekty granicy
1945
Granica z NRD ustanowiona na konferencji poczdamskiej miała w wielu miejscach wydumany kurs. Skutkiem tego coraz w 1945 dokonano szeregu korekt.
Pierwotnie miejscowości Rieth i Altwarp miały być polskie. Ostatni na obiekt okolica niemieckiej w zamian za Kupa i Buk. Polsce przyznano i w całości miejscowości Bobolin, Barnisław, Rosówek, Pargowo zaś drogę Stobno – Kołbaskowo.
1949
Cztery lata później dokonano regulacji granicy na wysokości skrzyżowania i kosztowny Linki – Neu Lienken – Buk.
Mapa okolic Jeziora Nowowarpieńskiego z zaznaczonymi Rieth i Altwarp
1951
Po zatwierdzeniu granicy w 1945 roku gród Świnoujście straciło dojście do wody pitnej, tak więc przez szóstka lat sprowadzano wodę spoza granicy. Sytuację zmieniła nie wcześniej adiustacja granicy na wyspie Uznam w czerwcu 1951 roku, gdy to włączono do Krajowy powierzchnia o powierzchni dookoła 76,5 ha społem ze stacją uzdatniania wody, tworząc wysunięty w powierzchnia język niemiecki reprezentatywny cypel. W zamian Niemcom przyznano równoległy przestrzeń w okolicach Gryfina.
1989
W dniu 21 maja 1989 roku, po trwającym kwartet lata konflikcie, dokonano rozgraniczenia wód terytorialnych między Polską a NRD.
Bariera polsko-niemiecka w okresie międzywojennym
Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
Niemcy
Okres istnienia
1919-1939
Długość
1912 km
Ta filia jest zalążkiem. Jeżeli możesz, rozbuduj ją.
Przypisy
- ↑ Ciasny Rocznik Typowy Krajowy 2007
- ↑ na mocy układu z Schengen, 21 grudnia 2007 wszystkie dotychczasowe przejścia graniczne pośrodku Polską a Niemcami (27 drogowych, 8 kolejowych tudzież 5 Rzecznych) zostały zlikwidowane
- ↑ tok linii granicznej pośrodku Polską a Niemcami na wodach Bałtyku prawnie nabyty został nie prędzej 22 maja 1989 w drodze osobnej “Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie rozgraniczenia obszarów morskich w Zatoce Pomorskiej”
- ↑ wypada tu nalepić etykietę, iż nauka zawodu ów określa w piśmiennictwie niemieckim wszystkie trzy rodzaje przemieszczeń ludności niemieckiej z tych terytoriów, tzn. ewakuację (np. przymusową ewakuację “Festung Breslau” – zarządzoną 19 stycznia 1945 przez gauleitera Śląska Karla Hankego), ucieczkę ludności niemieckiej nim nacierającymi wojskami a wysiedlenia po zakończeniu wojny
- ↑ wpis “Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Helmut o potwierdzeniu istniejącej między nimi granicy”
- ↑ 6,0 6,1 w latach 1945-1949 tereny późniejszej Niemieckiej Republiki Demokratycznej były radziecką strefą okupacyjną terenów byłej III Rzeszy; państwo NRD utworzono 7 października 1949
- ↑ Granice i powierzchnia Polski
- ↑ zobacz
- ↑ Terytorium II Rzeczpospolitej
p • d • e
Granice Polski
z Rosją
z Niemcami
z Litwą
z Białorusią
z Ukrainą
z Czechami
ze Słowacją
Historyczne: z Łotwą (1919-1939) • z Rumunią (1918-1939) • z Węgrami (1939) • z Czechosłowacją (1918-1939, 1945-1992) • ze Związkiem Radzieckim (1921-1939, 1945-1991)