88149

Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” azali “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna powierzchowność odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne azaliż społeczne. Z definicji culture jamming nie jest wtedy traktowane jak poruszenie. Mara culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska azali przekazu, kiedy i w odniesieniu do stanowiska azaliż przekazu kulturowego. Za komunalny wątek łączący różnorodne zjawiska culture jamming potwierdzić wolno zapał wyśmiania azali zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji azaliż interwencji w publiczne wydarzenia i w zaaprobowany mowa (geurilla communication).

Culture jamming być może być zdefiniowane ja poruszenie artystyczny, lecz również taka określenie nie obejmuje całego gama działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często jak stan działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu zaś wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest atoli również za wąska, ażeby osaczyć wszystkie działania określane w charakterze culture jamming (określenie ta z większym natężeniem pasuje do zjawiska określanego jak subvertizing).

Culture jamming kiedy niekiedy wymaga transformacji mass mediów, iżby ich własnymi środkami komunikacji w sardoniczny lub groteskowy wyjście skomentować droga ich działania.

Do celów culture jammingu przelecieć można:

• “Dobry uciecha” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie zbytnio serio. Poniekąd sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, jeżeli ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru kiedy oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
• Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejednoznaczność technik culture jammingu, które w założeniu mają sprzyjać artyzm do samorefleksji i niezależnego myślenia.
• Ukazywać sprzeczności między wizerunkami ikonicznymi, praktykami albo postawami, a realiami ewentualnie postrzeganym jak odmowny aspektem danego przedmiotu, kto stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, wskutek „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.

„Przechwytywanie” funkcjonuje tu w charakterze nauka zawodu wyznaczający artystyczne, albo społeczne działalność w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty czy też elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, tak aby wykształcić nowe utwór artystyczny, obiekt, którego oznaczanie często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, kto nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” owszem pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to odwrotność cytowania, powoływania się na akademicki respekt, jaki ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, podczas gdy przekształca sie w cudzysłów: element wykluczony z kontekstu, unieruchowmiony, odizolowany od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego bądź błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, przede wszystkim ostatecznej.”

• Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego a nawiązywania więzi społecznych.

Intecje culture jammerów jest dozwolone odróżnić (choć kiedy niekiedy intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów precyzyjnie artystycznych) natomiast od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest demolka), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe lub inne działania jest dozwolone przelecieć do dwóch, a co więcej trzech z powyższych kategorii.

Wykaz “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych

• Kolektyw Pif-paf
• Radykalna Ruch Twórcza

Przypisy

1. ↑
2. ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Gród nad Wisłą 2006.